دکتر منصور رستگار فسائی

روزسعدی و اول اردیبهشت ماه جلالی (۱)

به نام خداوند جان و خرد

 

روزسعدی و اول اردیبهشت ماه جلالی  (۱)

 

 شاید در غروب  روزی از روزهای آخر سال  1373 بود که  در  شیراز جنت طراز و به دعوت  کورش کمالی سروستانی ، من و چند تن دیگر چون دکتر محمود طاووسی ، استاد  صادق همایونی ، استاد امداد و... در خانه یی کوچک  در کوچه ی سینما آریانا ی شیراز که تازه ، تابلوی بنیاد فارس شناسی را بر سر در آن نصب کرده بودند ، جمع شده بودیم تا در چهار چوب طرحهایی که یادش به خیر کمالی  برای معرفی هرچه بیشتر بزرگان فارس داشت ، به بحث و گفتگو بپردازیم .

کمالی ، تازه بنیاد فارس شناسی را با مشقت و رنج بسیارثبت و  تاسیس کرده بود و با شور و شوق تمام می خواست که این  بنیاد ، به عنوان یک نهاد بزرگ فرهنگی و غیر دولتی ، با پشتوانه های  صرفا علمی و ادبی و  به دور از وابستگی های متداول جامعه ی ما و با جلب همکاری  همه ی صاحب نظران و محققان ایرانی و خارجی ، به نهادی کاملا علمی تبدیل شود که همیشه باقی بماند و  صمیمانه به شناخت و شناساندن فارس و تاریخ و فرهنگ  و ادب و هنر فارس  بپردازد  وهمه ی ما  در  تحقق این فکر با وی همراه و هم رای بودیم  وفکر می کردیم که فارس یعنی ایران وایرانی یعنی فارس و فارسی .

در  طول تاریخ  همه ی ایرانیان  فارس خوانده می شده اند و و واژه ی  فارس دربرابر بیگانگان   و غیر ایرانیانی چون تورانیان و رومیان   به کار برده می شده است  ودر این معنا نیز به قول حافظ ، دقیقه یی  وجود داشته است . فارس شناسی" برای ما به عنوان بهانه یی برای مفاخرت قومی و نژادی و استانی ،مطرح نبود  ، ما می اندیشیدیم که شناخت فارس یعنی شناخت ایران و ایران شناسی و احترام به وحدت ملی و فرهنگی و قومی همه ی افراد این  ملت که در طول ایام ،در ایران بزرگ دیرین، زندگی می کرده اند. وهر کوششی در شناخت فارس به معنای شناخت بهتر ایران و ایرانی است .

همه می دانیم که فارس پیش از دوره ی اسلامی ، دو سلسله ی بزرگ و جهاندار هخامنشی و ساسانی را در دامن خود پرورد که در چند سده بزرگترین نماد قدرت ملی ایرانیان به شمار می آمدندو هنوز بسیاری از آثار تمدن  با شکوه آنان چون تخت جمشید و نقش رستم و کاخ اردشیر و سنگ نوشته ها و  ...در گوشه وکنار فارس و وخوزستان و آذربایجان و کرمانشاه و نقاط دیگر کشور فراوان است. .

  کمالی ،  برای رسیدن به هدفهای بلند پروازانه ی بنیاد فارس شناسی  ،،برنامه های مفصلی را با حوصله و دقتی که براستی از آن جوان بیست و پنج شش ساله انتظار نمی رفت ،تنظیم و تدوین کرده بود که  یکی از آنها ، برگزاری روز سعدی و حافظ و دیگر بزرگان علم و ادب  گذشته و حال  فارس بود  که در حقیقت اعتبار فرهنگ و تمدن ایرانی بوده اند ، ما با علاقه همه ی طرحهای او را ستودیم  و  و پذیرفتیم که برگزاری روز سعدی از  اولویت بسیاری برخوردار است زیرا  سعدی ،بحق نخستین سخنور بزرگ فارس است که چراغ ادب را در این دیار ، خورشید وار برافروخته است و  نسل شاعران بعد از خود را در فارس شاعری آموخته است. ا

حدود 60 سال پیش از آن تاریخ که ما برای انتخاب روزی برای تجلیل از بزرگان ادب فارس و در سرلوحه ی آن سعدی ، جمع شده بودیم ،  مرحوم علی اصغر خان حکمت شیرازی ،وزیر فرهنگ وقت ، جشن ششصدمین سال ولادت سعذی را به شایستگی در کشور  تمام برگزار کرده بود و  ونخستین گام بلند را در  سعدی شناسی علمی  بر داشته بود و پس از آن تاریخ، سعدی شناسی در مدرسه و دانشگاه و روزنامه ها و مجلات با وسعتی شگرف جا باز کرده بود و هرکسی با هر عقیده و مرام و منشی که داشت در باره ی سعدی   مطلبی نوشته بود و همین امر نشانمی  داد که سعدی در میان ایرانیان دارای ارزش و اعتبار ی  بی مانند است وبزرگداشت او باید از اهم  اولویتهای فرهنگی باشدو چه روزی بهتر از روز اول اردیبهشت را می شد پیدا کرد که در آن روز به سعدی پرداخت زیرا  سعدی  به قول خودش در بامدادان  روز  اول اریبهشت ماه جلالی سال 656 هجری قمری، در هوای لطیف شیراز  که بر گلهای سرخ باغها،  شبنم صبحگاهی نشسته بود ، تصنیف  کتاب "گلستان " را به پایان رسانید و نسلهای آینده را برای همیشه به گلستان بی خزان خود برد و به آنان درس ذوق ودانایی و نکته گویی و نکته سنجی دادو آن شب ، ما وقتی که روز اول اردیبهشت را به عنوان  " روز سعدی " انتخاب کردیم ،هرگز فکر نمی کردیم که این روز و در بی آن روزهای حافظ و فردوسی و عطار و مولوی ....روزی در جامعه ی ما جا باز کنند و سالها ادامه یابند و معاصران ما این همه به بزرگان علم و ادب و فرهنگ ایرانی ادای احترام کنند.

 .

نویسنده : منصور رستگار فسایی : ٤:٤٤ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٥ فروردین ،۱۳۸٦
Comments نظرات () لینک دائم