دکتر منصور رستگار فسائی

دکتر محمد معين

شادروان دکتر محمد معین (1296 تا 13 تیر ماه 1350)استاد بزرگ زبان وادبیات فارسی در روزگار ما بود که می توان او را نماد شرافت ادبی .پژوهش دقیق .و نظم و ترتیب در آموزش ووقار و منزلت استادانه دانست.من افتخار شاگردی او را داشتم وهرگز خاطره ی کلاسهای او. متانت و تسلط وی بر موضوعات  ادبی ودلسوزی و شاگرد پروری عمیق و سازنده اش را از خاطرم نبردهام. . اوچون دریایی بیکران بود که نظم و  عظمت اطلاعاتش بی درنگ هر شاگردی را تحت تاثیر قرار می داد وتو سراپا گوش می شدی تاکلمه به کلمه ی سخنانش را بشنوی و به گوش هوش بسپاری. او یک لحظه وقت خود و شاگرد و کلاس را بیهوده از دست نمی دادو از لحظه ی شروع تا پایان درس بطرزی خستگی ناپذیر کار می کرد و دروازه های دانایی و خرد ورزی را بر روی شاگردانش می گشود و تو وقتی از کلاسش بیرون می آمدی بخوبی حس می کردی که خیلی چیزها از وی آموخته یی .او کار سترگ مرحوم دهخدا را تاپایان عمر پی گرف و این 2 بیت شادروان مسعود فرزاد گویی در شان او سروده شده بود :

تا توان بود خدمتت کردم   چون توان رفت عذر من بپذیر

کوهکن کوه کند تا جان داشت   بعد از آن عذر کوهکن بپذیر

از کار های ادبی بی همتای او چند مجموعه در دستور زبان فارسی : فرهنگ معین .مزدیسنا وادب فارسی .حافظ شیرین سخن و …را می توان نام برد

نیما در واپسین دم حیات نظر به اعتمادی که به وی داشت او را وصی خود ساخت . .روانش شاد و در فردوس برین جاودان باد .

نویسنده : منصور رستگار فسایی : ۱٠:٠٦ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٧ تیر ،۱۳۸٥
Comments نظرات () لینک دائم